Uprawomocnienie/Unieważnienie
Emocje są naturalną częścią naszego życia - pojawiają się niezależnie od tego, czy je akceptujemy czy nie. W nurcie terapii poznawczo - behawioralnej (cbt) dużą uwagę przykłada się do tego, w jaki sposób odnosimy się do własnych emocji i emocji innych osób. Dwa pojęcia, które często pojawiają się w gabinecie, to uprawomocnienie emocji i unieważnienie emocji.
Emocje są naturalną częścią naszego życia - pojawiają się niezależnie od tego, czy je akceptujemy czy nie. W nurcie terapii poznawczo - behawioralnej (cbt) dużą uwagę przykłada się do tego, w jaki sposób odnosimy się do własnych emocji i emocji innych osób. Dwa pojęcia, które często pojawiają się w gabinecie, to uprawomocnienie emocji i unieważnienie emocji.
Polega na uznaniu, że dana emocja ma prawo istnieć i że w danych okolicznościach jest zrozumiała. Nie oznacza to, że musimy się z nią zgadzać albo że akceptujemy wszystkie zachowania, które z niej wynikają. Chodzi raczej o komunikat: “To, co czujesz ma sens. Widzę, że to dla Ciebie ważne.”
W terapii CBT takie podejście wspiera budowanie zaufania, pomaga zmniejszyć poczucie osamotnienia i ułatwia dalszą pracę nad zmianą myśli.
Czym jest unieważnienie emocji?
To przeciwieństwo uprawomocnienia - sprowadza się do lekceważenia, bagatelizowania lub negowania przeżyć swoich lub drugiej osoby. Może odbywać się wprost (“przesadzasz, nie masz się czym martwić”) ale też subtelniej (“inni mają gorzej, więc nie powinnaś się tak czuć”).
Choć często intencją jest pocieszenie lub zmotywowanie, efekt bywa odwrotny - osoba doświadcza dodatkowego poczucia winy, wstydu czy osamotnienia.